Zindywidualizowane społeczeństwo, o którym pisze Zygmunt Bauman, czy kultura indywidualizmu przedstawiana przez Małgorzatę Jacyno, wcale nie sprzyjają rozwojowi samodzielności człowieka, wręcz przeciwnie - generują konieczność korzystania z pomocy innych. W społeczeństwie tym są jednak osoby, które bez pomocy innych nie są w stanie poradzić sobie w codziennym życiu. Osobom tym poświęcają uwagę różne agendy rządowe i społeczne - również nauka. Włączając się w działania na rzecz tych osób, zapraszamy do udziału w naszej konferencji.

Celem organizowanej przez Instytut Pedagogiki Specjalnej DSW konferencji jest możliwie najszersze, interdyscyplinarne spojrzenie na człowieka niesamodzielnego. Pragniemy zwrócić uwagę na to, co leży u źródeł niesamodzielności, jaki jest jej kontekst, jakie niesie konsekwencje dla życia rodziny osoby niesamodzielnej i całego społeczeństwa. Ważne są dla nas pytania o codzienne życie rodzin z niesamodzielnym/niepełnosprawnym dzieckiem, osobą dorosłą i w starszym wieku. Chcemy pytać o emocjonalne postawy członków rodziny oraz społeczeństwa wobec osób niesamodzielnych, o trudności z jakimi się borykają. Bardzo istotna jest kwestia wczesnej interwencji oraz dostosowania odpowiednich form pomocy, rehabilitacji czy terapii.

Celem konferencji jest uchwycenie możliwie najszerszego spektrum analizy problemu niesamodzielności człowieka w zindywidualizowanym społeczeństwie - zarówno w wymia­rze indywidualnym jak i społecznym.